Η ήρεμη περιβαλλοντική κρίση της δεκαετίας του ΄60 έχει, σήμερα, εξελιχθεί σε κρίση επιβίωσης, έχοντας επιτευχθεί το ανεπανάληπτο! Να μολύνουμε τον πλανήτη μέσα σε αυτά τα 40 χρόνια, τόσο πολύ, όσο μολύνθηκε τα τελευταία 10.000 και πλέον χρόνια, από τότε δηλαδή, που ο άνθρωπος άρχισε να δημιουργεί πολιτισμό.
Το μεγάλο ερώτημα, όσον αφορά στην συνειδητοποίηση του προβλήματος, πριν μια 20ετία περίπου ήταν αν η ίδια η κοινωνία είχε αντιληφθεί ότι υπήρχε όντως κρίση. Με λίγα λόγια εάν είχε διαμορφωθεί μια ευρεία κοινή αντίληψη, που θα άλλαζε τον τρόπο ζωής και την περιβαλλοντική ηθική ή ήταν απλώς ανησυχίες και έντονο ενδιαφέρον για το περιβάλλον που αφορούσε ένα ελιτιστικό κύκλο διανοούμενων και επιστημόνων.
Το μεγάλο πρόβλημα σήμερα κατά την άποψή μου είναι ότι, ενώ η κοινωνία έχει αντιληφθεί σε μεγάλο βαθμό την εκρηκτική διόγκωση της κρίσης - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ακολουθεί και τις αρμόζουσες πρακτικές, όπως για παράδειγμα το περιορισμό της κατανάλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες και την μείωση των γεννήσεων στις υποανάπτυκτες, στοιχεία τα οποία πραγματικά θέτουν σε κίνδυνο την ασταθή ισορροπία σε μια σειρά από περιβαλλοντικές παραμέτρους - οι πολιτικοί διαπράττουν κατά συρροή μεγάλα λάθη και εγκλήματα.
Λάθη και εγκλήματα που αφορούν αφενός μεν την αδράνεια ή εν πάση περιπτώσει την διστακτικότητα στη λήψη μέτρων σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και αφετέρου κυρίως την εκμετάλλευση της περιβαλλοντικής κρίσης για την προώθηση της «φιλο-περιβαλλοντικής» τους εικόνας. Μιας φιλο-περιβαλλοντικής εικόνας, η οποία αποσκοπεί στην προσέλευση ψηφοφόρων μέσα από "συμβολικές" αλλά ταυτόχρονα ψεύτικες ενέργειες.
Οι σκηνές με τη φύτευση δέντρων σε καμένες περιοχές, η συγκέντρωση αδέσποτων απορριμμάτων, η διαλογή των απορριμμάτων για την ανακύκλωση, η μετακίνηση χωρίς αυτοκίνητο, η συγγραφή περισπούδαστων δήθεν άρθρων, η διοργάνωση συνεδρίων χωρίς παρεμπιπτόντως καμία απολύτως επιστημονική τεκμηρίωση και συμμετοχή, τα κοινωνικά gala για το περιβάλλον κλπ. είναι μια σειρά από επικοινωνιακά τεχνάσματα, αποτελούν συνήθεις πρακτικές και θεωρούνται ο ισχυρότερος μαγνήτης συγκέντρωσης ψήφων και διαμόρφωσης ενός οικολογικού προσωπείου.
Αντίθετα, και αυτό είναι το τραγικό, η επιστημονική έρευνα που στηρίζεται στην συγκέντρωση, ανάλυση και σύνθεση των δεδομένων αλλά και οι ειδικοί επιστήμονες αγνοούνται και περιθωριοποιούνται συστηματικά.
Δυστυχώς, το περιβάλλον σήμερα απέκτησε ένα ακόμα κίνδυνο. Την περιβαλλοντική "ευαισθησία" των πολιτικών που αποτελεί μια ισχυρή μετοχή στο πολιτικό χρηματιστήριο.
Το μεγάλο ερώτημα, όσον αφορά στην συνειδητοποίηση του προβλήματος, πριν μια 20ετία περίπου ήταν αν η ίδια η κοινωνία είχε αντιληφθεί ότι υπήρχε όντως κρίση. Με λίγα λόγια εάν είχε διαμορφωθεί μια ευρεία κοινή αντίληψη, που θα άλλαζε τον τρόπο ζωής και την περιβαλλοντική ηθική ή ήταν απλώς ανησυχίες και έντονο ενδιαφέρον για το περιβάλλον που αφορούσε ένα ελιτιστικό κύκλο διανοούμενων και επιστημόνων.
Το μεγάλο πρόβλημα σήμερα κατά την άποψή μου είναι ότι, ενώ η κοινωνία έχει αντιληφθεί σε μεγάλο βαθμό την εκρηκτική διόγκωση της κρίσης - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ακολουθεί και τις αρμόζουσες πρακτικές, όπως για παράδειγμα το περιορισμό της κατανάλωσης στις ανεπτυγμένες χώρες και την μείωση των γεννήσεων στις υποανάπτυκτες, στοιχεία τα οποία πραγματικά θέτουν σε κίνδυνο την ασταθή ισορροπία σε μια σειρά από περιβαλλοντικές παραμέτρους - οι πολιτικοί διαπράττουν κατά συρροή μεγάλα λάθη και εγκλήματα.
Λάθη και εγκλήματα που αφορούν αφενός μεν την αδράνεια ή εν πάση περιπτώσει την διστακτικότητα στη λήψη μέτρων σε διεθνές και εθνικό επίπεδο και αφετέρου κυρίως την εκμετάλλευση της περιβαλλοντικής κρίσης για την προώθηση της «φιλο-περιβαλλοντικής» τους εικόνας. Μιας φιλο-περιβαλλοντικής εικόνας, η οποία αποσκοπεί στην προσέλευση ψηφοφόρων μέσα από "συμβολικές" αλλά ταυτόχρονα ψεύτικες ενέργειες.
Οι σκηνές με τη φύτευση δέντρων σε καμένες περιοχές, η συγκέντρωση αδέσποτων απορριμμάτων, η διαλογή των απορριμμάτων για την ανακύκλωση, η μετακίνηση χωρίς αυτοκίνητο, η συγγραφή περισπούδαστων δήθεν άρθρων, η διοργάνωση συνεδρίων χωρίς παρεμπιπτόντως καμία απολύτως επιστημονική τεκμηρίωση και συμμετοχή, τα κοινωνικά gala για το περιβάλλον κλπ. είναι μια σειρά από επικοινωνιακά τεχνάσματα, αποτελούν συνήθεις πρακτικές και θεωρούνται ο ισχυρότερος μαγνήτης συγκέντρωσης ψήφων και διαμόρφωσης ενός οικολογικού προσωπείου.
Αντίθετα, και αυτό είναι το τραγικό, η επιστημονική έρευνα που στηρίζεται στην συγκέντρωση, ανάλυση και σύνθεση των δεδομένων αλλά και οι ειδικοί επιστήμονες αγνοούνται και περιθωριοποιούνται συστηματικά.
Δυστυχώς, το περιβάλλον σήμερα απέκτησε ένα ακόμα κίνδυνο. Την περιβαλλοντική "ευαισθησία" των πολιτικών που αποτελεί μια ισχυρή μετοχή στο πολιτικό χρηματιστήριο.
4 σχόλια:
Κύριε καθηγητά καλημέρα,
Για άλλη μια φορά όλοι οι επιστημονικοί φορείς τρώγονται όταν ανθρωποι δεν έχουν πλέον σπιτι για να μείνουν.
Για άλλη μία φορά ο εγκέλαδος μας ταρακούνησε(Πρεπει να μας αγαπάει πολύ τελευταία για να έχουμε τόσες επισκέψεις) για τα κάλα.
Εγώ έχω πλέον καταλάβει ότι κάτι πολύ σημαντικό συμβάινει στον Ελλαδικό χώρο με τόσες σεισμικές δονήσεις.Και σε όλο τον Πλανήτη.
Ειμαι σχεδόν σίγουρος ότι είμαστε ακόμα στην αρχή και ότι ίσως να βιώσουμε και αλλα τετοιά περιστατικά.
Σεισμοι στην Δυτική Ελλάδα, η Πάρνηθα δεν μας έχει ξεχάσει....
Αναρωτίεμαι τι γίνεται με τα ρήγματα των Αλκιονίδων,Αταλάντης,Θριασίου?? Είναι αδρανή?Εχουν αυξήσει την δραστηριότητα τους?
Μπορεί να μας διαφωτίσει κάποιος?
Καλησπέρα κι από μένα. Το ερώτημα του Γιάννη για το κατά πόσο το ρήγμα των Αλκιονίδων είναι ενεργό, με απασχολεί και μένα αρκετά. Τον τελευταίο καιρό αντί να αναφέρονται σε "σεισμούς" στην συγκεκριμένη περιοχή του Κορινθιακού, μιλούν για "κατολισθήσεις". Θυμάμαι και πριν από χρόνια που για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε αγκυροβολήσει ένα ερευνητικό σκάφος στη συγκεκριμένη περιοχή και δημιουργούσε ελεγχόμενες δονήσεις προς διερεύνηση των αποτελεσμάτων. Ο μοναδικός λόγος που ρωτάω είναι γιατί εδώ και 3 μήνες (και πολύ περισσότερο από χθες), έχουν οργιάσει διάφορες φήμες σε όλη την Κορινθία.
Φυσικά και οποιαδήποτε απάντησή σας θα μου ήταν αρκετή. Φαντάζομαι σε πόσο δύσκολη θέση θα μπορούσαν να σας φέρουν ερωτήσεις σαν κι αυτές και είναι το τελευταίο που θα ήθελα με αυτό το σχόλιό μου.
Το ερώτημα που θα έπρεπε να απαχολεί όλους μας, δίχως καμμία εξαίρεση, δεν πρέπει να είναι το αν θα γίνει κάποιος σεισμός π.χ στον Κορινθιακό κόλπο που αναφέθηκε η Μαρία, γιατί πολύ απλά, νομοτελειακά, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για ένα τέτοιο ενδεχόμενο καθώς έχουμε να κάνουμε με μια από τις πιο δραστήριες τεκτονικά περιοχές του Ελληνικού χώρου, αλλά για τον αν τα κτίρια είναι ορθώς χτισμένα, δηλαδή αν πληρούν τους κανόνες του αντισεισμικού σχεδιασμού, όπως επίσης, και ο κύριος Λέκκας το ξέρει αρκετά καλά, αν τα θεμέλια έχουν μπει σε τέτοιο γεωλογικό υπόβαθρο ωστε αυτά να αντέξουν τις οποιασδήποτε επιταχύνσεις παραχθούν από τον σεισμό. Όσον αφορά τις φήμες μάλλον θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τον βαθμό ετοιμότητας του καθενός μας παρά με ερωτήσεις που αν απαντηθούν μπορούν να φέρουν και σε δύσκολη θέση τον κύριο Λέκκα, καθώς στο κράτος που ζούμε τις δικαστικές αρχές και την εκτελεστική εξουσία την ενδιαφέρει περισσότερο αν θα περιοριστεί ο τουρισμός σε μία συγκεκριμένη περιοχή παρά τα λόγια που απλώς χτυπούν το καμπανάκι στις αρχές ενός σημαντικού και διακεκριμένου επιστήμονα στον κλαδο των γεωεπιστημών, που δυστυχώς τόσο σνομπάρεται από κάποιους που δεν δυνατούν να κατανοήσουν πως η χώρα μας βρίσκεται σε μία από τις πιο ενεργά τεκτονικά περιοχές του κόσμου.
- Περιβαλλοντική ευαισθησία....Ο άσος στο μανίκι τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση.... και στα καμένα κλαίνε τη γκαντεμιά τους ακόμη...
- "Κατολισθήσεις"....
Μόνο ο Ψαθόπυργος επλήγη από το τσουνάμι, που μπορεί να σημαίνει μια αλυσιδωτή ενεργοποίηση τέτοιων φαινομένων στην εγγύτερη περιοχή του Κορινθιακού
Καλή συνέχεια καλοκαιριού!
Η Κυρά των Γλάρων
Ανάρτηση Σχολίου