ΠΕΝΘΟΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ

Έχω βρεθεί σε όλες σχεδόν τις φυσικές καταστροφές του πλανήτη τα τελευταία χρόνια ως ειδικός, σεισμοί Ιαπωνίας, Τουρκίας, Πακιστάν, Ελλάδας, τσουνάμι Ν.Α. Ασίας, ως ειδικός μιας επιστήμης, που μπορώ να πω, έχω αφιερωθεί. Πάντα ένιωθα πως μπορούσα να βοηθήσω, να συμβάλλω επιστημονικά να ελαχιστοποιηθούν οι συνέπειες και πάντα τις εξαντλούσαμε τις δυνατότητες της επιστήμης κι είχαμε μια ικανοποίηση για αυτό και για τα αποτελέσματα των παρεμβάσεών μας.
Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ αυτή την μικρή χώρα μας και τους ανθρώπους της στην κατάσταση που ζούμε από τις αρχές αυτού του καλοκαιριού και ιδιαίτερα δύο εικοσιτετράωρα τώρα. Ως άνθρωπος πενθώ για ανθρώπινες ζωές και δεν ξέρω ακόμη πόσες, ξέρω μόνο πως χάθηκαν με τον πλέον βάναυσο κι αποτρόπαιο τρόπο. Τρόπο που εγώ δεν θέλω να σκέφτομαι κι οι άνθρωποι αυτοί βιώσανε. Ως ειδικός διαχείρισης φυσικών καταστροφών πενθώ διπλά και πολλαπλά γιατί ξέρω. Ξέρω πολύ καλά πως οι ανθρώπινες ζωές, με εξαίρεση αυτών που επιχειρούν, οι οποίοι εμπίπτουν σε διαφοροποιημένο κίνδυνο, μπορούσαν να σωθούν. ΟΛΕΣ. Γράφω με κίνδυνο να κατηγορηθώ πως δεν σέβομαι τους ανθρώπους που χάθηκαν. Νιώθω μαύρος από πένθος, πίκρα, θλίψη, οδύνη για όλους όσους έχασαν τη ζωή τους. Ακούω τη λίστα να αυξάνει, ακούω περιγραφές, σκέφτομαι τις συνθήκες και πονάω όσο ποτέ στη ζωή μου. Συγκλονίζομαι να ακούω ότι γονείς αγκάλιασαν τα παιδιά τους και χάσανε τη ζωή τους στις φλόγες. Την ανθρωπιά μου και την ευαισθησία μου δεν θα επιτρέψω να την αμφισβητήσει κανείς, αλλά και την επιστήμη μου, δεν γίνεται να την αποποιηθώ, είναι απόλυτα εφαρμοσμένη και στο όνομα αυτής θα μιλήσω.
Με επιστημονική μεθοδολογία και σχέδιο έγιναν όλοι οι εμπρησμοί στην Πελοπόννησο. Ο χρόνος και ο χώρος (αποστάσεις) επιλέχθηκαν σταθμίζοντας όλα τα ισχύοντα δεδομένα, καιρικές συνθήκες, δυνάμεις πυρόσβεσης, κατάσταση προεκλογικού κρατικού μηχανισμού, ανύπαρκτα μέτρα πρόληψης. Χωρίς ίχνος επιστημονικής προσέγγισης έγιναν όλες οι προσπάθειες πυρόσβεσης. Η διαχείριση δεν ξέρει κανείς από πού ξεκινάει, πως προχωράει και που τελειώνει. Πότε και πως πρέπει να γίνει η εκκένωση των οικιστικών περιοχών, ποιος έχει την ευθύνη. Κανείς δεν παίρνει την ευθύνη αν η φυγή από οδικούς άξονες είναι ασφαλής ή η παραμονή σε ανοιχτό χώρο. Περιβάλλον και περιουσίες μας είναι πλέον αδιάφορα. Δεν θα το σχολιάσω, τώρα. Η πυροσβεστική δύναμη είναι δεδομένη, οι καιρικές συνθήκες με πρόβλεψη ακρίβειας για 3 μέρες τουλάχιστον, δεδομένη είναι και μια συγκεκριμένη πυρκαγιά, έστω και σε αρχικό στάδιο. Με τα μέσα που διαθέτει ο μηχανισμός πυρόσβεσης και ελάχιστη εμπειρία μπορεί να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητά του βραχυπρόθεσμα.. Θαύματα δεν γίνονται, η όποια επιπρόσθετη βοήθεια, αν προκύψει δεκτή, αλλά δεν στηρίζεσαι σε ικεσίες για βοήθεια όταν δεν σου εγγυάται κανείς, ποια βοήθεια είναι και σε πόσο χρόνο. Δίνεις εντολή για ετοιμότητα εκκένωσης και εκκένωση της οικιστικής περιοχής μέχρι συγκεκριμένη ώρα. Η αρμοδιότητα και η ευθύνη εκκένωσης δεν πρέπει να αφορά την πυροσβεστική δύναμη που επιχειρεί εκείνη τη στιγμή, γιατί μειώνεται ο διαθέσιμος χρόνος και διαφοροποιείται ο σχεδιασμός. Η ομάδα ευθύνης εκκένωσης είναι διαφορετική, γνωρίζει το μέγεθος του πληθυσμού, τα ασφαλή σημεία συγκέντρωσης και απομάκρυνσης του και διαθέτει εναλλακτικές λύσεις. Γνωρίζει, αν χρειαστεί, που πρέπει να απευθυνθεί άμεσα για να ζητήσει εφαρμογή σχεδίου απεγκλωβισμού, τον αριθμό των εγκλωβισμένων και τα σημεία, που πρέπει να βρίσκονται, ώστε να είναι εφικτή η πρόσβαση των μέσων και δυνάμεων απεγκλωβισμού.
Ο πανικός και η ομαδική φυγή χωρίς οργάνωση και γνώση της κατάστασης γύρω από τα χωριά οδήγησε σε απώλειες ζωών στα χωριά της Πελοποννήσου. Η φωτιά που δεν ελέγχεται πρέπει, σε σχέση με τις ανθρώπινες ζωές, να εκτιμάται με αυστηρά κριτήρια ακόμη κι αν αυτά αποδειχθούν υπερβολικά. Η φορά και η ένταση του ανέμου δεν είναι συνεργάτες σου, που θα σε διευκολύνουν, τα αξιολογείς πάντα ως ευμετάβλητα και δυναμικά με τον χειρότερο τρόπο.
Η ανθρώπινη ζωή ή υπάρχει ή χάνεται, δεν αντικαθίσταται, δεν αποζημιώνεται, δεν πληρώνεται. Οι άνθρωποι που χάθηκαν προσπαθούσαν να σωθούν, κανείς δεν συντόνιζε.
Όλοι πιστέψαμε ότι με την επιτυχή διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, αποκτήσαμε υποδομές και τεχνογνωσία ακριβοπληρωμένα, τα οποία μας παρείχαν οργάνωση και ασφάλεια υψηλότατου επιπέδου για τη διαχείριση κρίσεων. Μετά την καταστροφή της Πάρνηθας, γιατί δεν επαναπροσδιορίστηκε ο σχεδιασμός; Τα δεδομένα και οι ικανότητες ήτανε γνωστά στους αρμόδιους, ακόμη και στους πολίτες. Γιατί δεν ενεργοποιήθηκε ένα από τα σχέδια δράσης των ολυμπιακών αγώνων; Γιατί δεν τέθηκε το υπουργείο εθνικής άμυνας στη διάθεση των αναγκών για πρόληψη και πυροπροστασία; Γιατί δεν δόθηκαν συγκεκριμένες οδηγίες στους δήμους για μέτρα πυροπροστασίας ακόμη και τον Ιούλιο; Γιατί δεν βρέθηκε ένας που να αναλάβει τον συντονισμό με τα όποια μέσα; Γιατί κύριο θέμα ήτανε μόνο η ημερομηνία των εκλογών; Γιατί να ανακοινώνονται εκλογές αδιαφορώντας αν καίγεται η Πεντέλη, ο ασυνείδητος, εγκληματίας εμπρηστής με τον σχιζοφρενικό εγκέφαλο, απαράδεκτο αλλά το εκλαμβάνει ως παντελή αδιαφορία για τις πυρκαγιές και δρα κατά το δοκούν. Γιατί…; Γιατί…; Γιατί..; Γιατί τόσες ανθρώπινες ζωές στη πυρά, για να δικαιολογήσουν τον Μεσαίωνα του κ. Πολύδωρα με αιτιολογήσεις περί θεομηνίας;